Images are subject to copyright.

Eνα ταξιδι…

Κείμενο: Ειρήνη Κορινθίου - Φωτογραφίες Robert Frank

Nα ταξιδεύει μονάχα ζητάει. Να ταξιδεύει στην πίσω καρότσα του φορτηγού.

Μόνιμος ταξιδιώτης ανάμεσα στο βιαστικό απρόσωπο πλήθος.

...Έχω πάρει 20.000 φωτογραφίες και μέχρι τις 28.000 θα συνεχίζω.

...Βλέπω  ανθρώπους από όλα τα κοινωνικά στρώματα. Την αμφίσημη αλήθεια τους πάνω στη φωτογραφία που αποσπώ. Τα ντοκουμέντα συλλέγονται…Το ντοκυμαντέρ προχωράει. Οι θόρυβοι, οι πλανόδιοι που πουλάνε καφέ, οι τύποι που τρέχουν να προλάβουν, που αγοράζουνε και πουλάνε, που κουβαλάνε βαλίτσες, που παζαρεύουν..

Ένα μικρό βήμα ακόμα στη δίνη του κόσμου,συνεχίζω διασχίζοντας το χρόνο... Ξένος παντού μέσα στην αχανή μου χώρα...

...Θα περπατήσω κατά μήκος των σιδηροδρομικών γραμμών . Θα καταγράψω αυτοκίνητα, jukeboxes, γραφειοκρατία, ψυχαγωγία,νεανική κουλτούρα, υψηλή κοινωνία, πολυσύχναστους αστικούς δρόμους, έρημες ανοικτές πεδιάδες, πολιτική, φυλή και θρησκεία

- Ποιός είναι αυτός ο  μυστηριώδης παλιομοδίτης; Αφηρημένος, ανήσυχος, σκληρός, ξένος. Στο βλέμμα του η γλυκιά μελαγχολία ενός outsider… αφοπλιστική ματιά και περιέργεια που ξεριζώνει κάθε επιθυμητή κεντρική άποψη για τα πράγματα..

- Ο επόμενος σταθμός;

- Ώρες τώρα περιπλανιέμαι ανάμεσα στους ίσκιους. Περιμένοντας.

... Ίσως μου πείτε πως οι εικόνες που κάνω είναι παλιομοδίτικες  όμως εγώ θέλω  "όταν οι άνθρωποι κοιτούν τις φωτογραφίες μου,  να αισθάνονται με τον ίδιο τρόπο που αισθάνονται όταν θέλουν να διαβάσουν ένα ποίημα δύο φορές ”.

...Θα είμαι διαρκώς σε εγρήγορση.Πηγαίνοντας μέχρι το τέλος της αποστολής μου θα κοιτάζω τους θαμώνες μέσα απ’  τον καθρέφτη μου να διαβάζουν εφημερίδα. Χαμένος μέσα στις ματιές των άλλων, να αποκωδικοποιώ το αναίτιο γέλιο τους .

Θα τρώω μόνος. Οι άγνωστες σερβιτόρες θα κοιτάζουν θλιμμένα προς το μέρος μου. Θα πίνω τη χλιαρή μου μπύρα μέσα σε ξεχασμένα σαλούν με πολλά φώτα,και γύρω οι σκόρπιες νότες. Θα ψάχνω για τις συνδέσεις, μιά νέα μελωδία “που να περιέχει ένα πράγμα: την ανθρωπιά της στιγμής”.

...Θα αποσπάσω όσο περισσότερες εικόνες αντέξω, στο τέλος θα μείνουν μόνο 83. Σ’ αυτές θα αναγνωρίζω τον καλλιτέχνη μου.

‘Ετσι θα ταξιδεύω πάντα, σκέφτεται. Ξαπλώνει στο γρασίδι και κλείνει τα μάτια.

(αναδημοσίευση από την ifocus.gr)

Comments are closed.